Tribuut aan het verleden

Assembleren betreft voor mij veelal een “eerbetoon aan het verleden” middels het gebruik van 'afval'. Dit 'afval' kent vele bronnen, zoals restanten van de bouw of van sloop, en gevonden voorwerpen (art des objets trouvés) al dan niet van natuurlijke oorsprong.

Ook is er het materiaal dat voorbij het bedoelde leven geraakt, denk aan afgevallen takken, gekapte bomen, en dat ten prooi ligt aan rot en worm. Hiermee ontstaat een nieuwe structuur - tijdelijk - tot de compostfase is bereikt. Pak het item op in deze tussenfase, en licht vervolgens de dan aanwezige vorm uit, door het accentueren van het resistente deel. De accenten worden zichtbaar na het weg schrapen, vijlen, schuren van de meer verrotte / vergane delen. De hardere, robuuste delen, gaan de nieuwe vorm uitmaken. Op veilige afstand van onszelf, wordt de vergankelijkheid wel aanraakbaar.

Materiaal, dat ooit een functie kreeg toebedeeld, maar deze, in de ogen van de mens, heeft verloren, geeft een echo bij inbouw in de assemblage. Vorm en functie zijn bij deze elementen nauw verbonden en herkenbaar bij sloopmateriaal. De zaag, hamer en bijtel gebruikt bij de sloop, tast deze vorm (en functie) aan, maar meestal blijven er genoeg herkenningspunten over. Door de stukken neer te zetten, te verbinden, met beschikbare constructiemiddelen, zoals schroef, koppelstuk, scharnier, worden ze weer in een schijnbare functie terug gebracht.

Door enerzijds de slijt van het materiaal te laten bestaan, of te benadrukken (transparante lak) en anderzijds gaten of scheuren te dichten en strak af te lakken, maakt de kunstenaar in één en hetzelfde materiaal, de slijtage, de vergankelijkheid, alsmede de oorspronkelijke functie zichtbaar.

Het gegeven dat dergelijk materiaal van een container geplukt wordt, stipuleert het kale feit, dat de mens het als afgedankt beschouwd. Dat een kunstenaar dit materiaal 'waardeert', duidt op verzet tegen een maatschappij, die veel wegwerpt. Het in- of ombouwen in een kunstwerk, leidt niet tot enige verbetering naar een mindere wegwerp-maatschappij. Misschien leidt het soms tot enig nadenken, of tot een glimlach.

Drager Meurtant, 2013 -2024